Recent Updates Page 2 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • Thanasis Tsapanoglou 8:42 pm on 01/09/2013 Permalink
    Tags: Asus, Error, Router   

    Disable error redirect on Asus RT-N66U 

    Owners of Asus RT-N66U router have probably seen the error redirect page below, when the WAN link goes down for any reason.

    RT-N66U_error

    There is a workaround for this, by following these steps:

    1. Setup the router to allow telnet access (by default telnet is disabled). Login to the router‘s web interface, navigate to Administration → System and set “Enable Telnet” to “Yes”.
    2. Through Terminal (or Command Prompt in Windows), use the following command in order to telnet to the router:
      telnet 192.168.1.1
      When prompted, use your credentials to start the telnet session.
    3. Finally, use the following command in order to disable the error redirect:
      nvram set web_redirect=0

    telnet_router

    In case of firmware update, you have to re-apply the solution for disabling error redirect. The available firmware versions can be found here.

    Note: At the end, it is recommended to disable telnet (set “Enable Telnet” to “No”), due to security reasons, as telnet passwords are transmitted in plain text instead of encrypted.

     
  • Thanasis Tsapanoglou 5:21 pm on 24/08/2013 Permalink
    Tags: Kamae, Kata,   

    Syllabus of Kashima-Shinryū kenjutsu 

    KSR
    Kashima-Shinryū (鹿島神流) kenjutsu (剣術) training consists of 52 techniques. These are divided in the following 7 series.

    1st series: Kihon Dachi (基本太刀) – basic sword strokes

    In all 5 techniques, both partners start from seigan kamae and then step into mugamae.

    Quote from kashima-shinryu.jp:
    This series corresponds to the “Hôjô-no-Kata” that were handed down within the shihanke lineage during the period when it was known as Jiki-Shinkageryû. Originally the Hôjô-no-kata consisted of a set of five exercises, but the fourth generation shihanke, OGASAWARA Shingensai, reorganized them into a set of four exercise. Later, when the twelfth-generation shihanke, KUNII Taizen, revived Kashima-Shinryû on the basis of the Tengu sho (Tengu Scroll) he returned to the original idea of a series of five exercises as the basis for training in swordsmanship.
    The Kihon Tachi exercises consist of standing encounters (tachiai) that enable one to internalize the ultimate attainment (gokui) of “Sword, Mind, Body: Three as One” (ken-shin-tai sanmi ittai). They always are performed with bokutô (wooden training swords). These are the techniques that beginners learns to practice as soon as the join Kashima-Shinryû, and they are the techniques that all members, no matter how advanced, practice at the beginning of every workout. Although seemingly simple, they consist of the distilled essence of all Kashima-Shinryû techniques. For this reason, even after earnestly exploring martial art training for ten years or twenty years, one still cannot exhaust all the implications hidden within the intriguing depths of the Kihon Tachi.

    1. Kesa Giri (袈裟斬) – diagonal cut (downward)
    2. Ashi Barai Uki Bune (足払浮舟) – leg sweep (stop the opponent’s sword)
    3. Kiri Wari (斬割) – cut divider
    4. Wari Zuki (割突) – dividing thrust (at solar plexus)
    5. Kurai Tachi (位太刀) – occupying sword (stop the opponent’s attack)
    2nd series: Ura Dachi (裏太刀)

    Quote from kashima-shinryu.jp:
    These exercises require that one learn how to apply techniques when moving toward one another (yukiai) and calculating the engagement distance and timing (maai) as one draws near. As one trains in the Ura Tachi exercises, one begins to understand that Kashima-Shinryû techniques are not reactive, but require one to proactively seize the initiative (sen-sen-no-sen). This approach is completely different from strategies based on countering an incoming attack.

    1. Men Tachi Zuke (面太刀付)
    2. Kesa Tachi Zuke (袈裟太刀付)
    3. Sokui Dachi (続飯太刀)
    4. Gedan Kote Dome (下段籠手止)
    5. Kyo Dachi Kote Giri (虚太刀籠手斬)
    6. Sokui Zuke (続飯付)
    7. Mikiri Kenchu Tai (見切剣中体)
    8. Naori Taichu Ken (直体中剣)
    9. Kesa Giri Sode Suri (袈裟斬袖摺)
    10. Enbi Ken (燕飛剣)
    3rd series: Aishin Kumi Tachi (相心組太刀)

    Quote from kashima-shinryu.jp:
    These exercises require that one learn how to use spiraling movements to merge one’s sword with the initial flow of energy or ki and thereby master a situation in which both sides attempt to use the same moves against one another. The sword techniques practiced in these exercises are the same as those once performed by high-ranking warriors even prior to the formation of Kashima-Shinryû as an identifiable lineage. For several hundred years they were handed down and refined by successive generations of the Kunii family.

    1. Kumi Tachi Kiri Dome (組太刀斬止)
    2. Kumi Tachi Sei Gan (組太刀正眼)
    3. Kumi Wakare Warizuki (組分割突)
    4. Kumi Tachi Kaeshi Kote (組太刀返籠手)
    5. Kurai Wakare Taoshi Uchi (組分倒打)
    4th series: Jissen Kumi Tachi (実戦組太刀)

    Quote from kashima-shinryu.jp:
    These exercises require that one learn how to master encounters that begin just outside of striking range (ippô ittô maai). At the instant the shitachi (active partner) initiates the encounter, the uchitachi (senior partner in the teaching role) responds by reading and following his movement in an attempt to seize the initiative (go-no-sen). The shitachi, therefore, is required to perform his techniques at the higher level of urawaza (obverse technique). During the nineteenth century when Kashima-Shinryû, under the name Shinkageryû, was taught to warrior activists in the Mito domain and elsewhere, kenjutsu training focused on this set of exercises alone.

    1. Tsuki Kaeshi (突返)
    2. Kiri Wari (斬割)
    3. Sokui Tachi (続飯太刀)
    4. Hayanuki Fudo Ken (早抜不斬剣)
    5. Sode Suri Seigan (袖摺正眼)
    6. Gedan Kote Uchi (下段籠手打)
    7. Tsubame Gaeshi (燕返)
    8. Gyaku Kesa (逆袈裟)
    9. Tsubazeri Taoshi (鍔競倒)
    10. Maki Tachi Oikomi (巻太刀追込)
    5th series: Kassen Dachi (合戦太刀)

    Quote from kashima-shinryu.jp:
    These exercises require that one learn how to master techniques suitable for battlefields during the days when combatants wore traditional Japanese armor and charged one another from a distance (yukiai). These techniques exploit the armor’s weak points and employ sophisticated mechanical principles to topple the opponent.

    1. Sente Tsuki Age (先手突上)
    2. Sente Seigan Yaburi (先手正眼破)
    3. Sente Tsuki Kaeshi (先手突返)
    4. Sente Tsuki Daoshi (先手突倒)
    5. Sente Embi Daoshi (先手燕飛倒)
    6. Jodan Nuki Daoshi (上段抜倒)
    7. Gedan Nuki Daoshi (下段抜倒)
    8. Fudoken (不動剣)
    9. Kesa Tsubushi (袈裟潰)
    10. Muniken (無ニ剣)
    6th series: Tsuba Zeri (鍔競り)

    Includes 6 techniques.

    Quote from kashima-shinryu.jp:
    These exercises require that one learn how to master techniques suitable for battlefields during the days when combatants wore traditional Japanese armor and charged one another from a distance (yukiai). These techniques exploit the armor’s weak points and employ sophisticated mechanical principles to topple the opponent.

    7th series: Taoshi Uchi (倒打)

    Includes 6 techniques.

    Quote from kashima-shinryu.jp:
    These exercises require that one learn how to master encounters when locking sword guards with difficult-to-handle expert opponents. Without abandoning one’s sword, one employs a special kind of jûjutsu.

    In addition, Kashima-Shinryū (鹿島神流) kenjutsu (剣術) training includes the following kamae (構え) (postures):

    • Mugamae (無構) or Oto Nashi no Kamae (音無之構) – non-kamae (silent posture)
    • Kurai Tachi (位太刀) – occupying sword
    • Kami Hasso (上八相) – issuing from above
    • Shimo Hasso (下八相) – issuing from below
    • Seigan (正眼) – sword posture (the tip points to the opponent’s eyes)
    • Tsuba Zeri (鍔競り) – vying hand guard to hand guard

    Videos from Inaba Minoru sensei illustrating these techniques:
    1, 2, 3, 4, 5, 6, 7

     
  • Thanasis Tsapanoglou 1:32 pm on 23/07/2013 Permalink
    Tags: ,   

    Aikido seminar with Pascal Guillemin in Greece, Nov. 2013 

    Instructor Pascal Guillemin, 5th Dan Aikikai
    Date 16/11/2013 – 17/11/2013
    Location Aikido Academy
    Address Thrakis 30, Ellinikon, 16777, Greece
    Cost 45€ (all sessions)
    Schedule Sat. 16/11 11:00 – 13:00, 15:00 – 16:30
    Sun. 17/11 11:00 – 13:00
    Contact Aikido Academy, +30 210 973 2896
    Poster:

    Video from seminar at Poznań, Poland (February 2013):

     
  • Thanasis Tsapanoglou 11:34 pm on 22/07/2013 Permalink
    Tags: ,   

    Aikido seminar with Donovan Waite in Greece, Sep. 2013 

    Instructor Donovan Waite Shihan, 7th Dan Aikikai
    Date 28/9/2013 – 29/9/2013
    Location O.A.K.A. Olympic Complex – Martial Way
    Address Olimpionikou Spirou Loui Ave., Marousi, 15123, Greece
    Schedule Sat. 28/09 10:00 – 12:00, 13:00 – 15:00
    Sun. 29/09 10:00 – 12:00, 13:00 – 15:00
    Contact aikidoseminars.gr, +30 6944 631 792 (Nikos Korres)
    Poster:

    Video from seminar at Simmersfeld, Germany (July 2013):

     
  • Thanasis Tsapanoglou 11:37 pm on 20/06/2013 Permalink
    Tags: Screensaver   

    How to automatically start screensaver when locking Windows 

    In order to automatically start a screensaver when you lock your computer (ie. using the WIN + L shortcut key combination), you have to follow these steps:

    1. Using Notepad, add the following two lines:
      C:\Windows\system32\SCREENSAVER.scr -s
      C:\Windows\System32\rundll32.exe user32.dll, LockWorkStation

      You should replace SCREENSAVER.scr with an actual screen saver name, by searching the “C:\Windows\system32\” directory for files with “.scr” extension. A working example is the following:
      C:\Windows\system32\PhotoScreensaver.scr -s
      C:\Windows\System32\rundll32.exe user32.dll, LockWorkStation
    2. Save the file with a “.bat” extension, for example name it “ScreenSaver.bat”.

    Note: After you have created the file, you can create a shortcut of it on your Desktop (you can optionally hide it) in order to use a shortcut key combination, such as Ctrl + Alt + S.

     
  • Thanasis Tsapanoglou 10:42 am on 08/06/2013 Permalink
    Tags: iMovie, NAS   

    How to move iMovie projects and events to network-attached storage (NAS) 

    1. Through Terminal, use the following command in order to overcome the limitation regarding clumsy symbolic links (by allowing network volumes):
      defaults write -app iMovie allowNV -bool true
      By using this command, you are able to create new projects and events in any connected network volume.
    2. To move a project, in the Project Library area, hold down the Command key as you drag a project to the icon of the device you want to move them to.
    3. To move an event, in the Event Library area, hold down the Command key as you drag an event to the icon of the device you want to move them to.

    Note: If you do not hold down the Command key as you drag a project or event this will just be copied, instead of moved, to the device.

     
  • Thanasis Tsapanoglou 10:38 pm on 24/05/2013 Permalink | Reply
    Tags:   

    Συνέντευξη με τον Christian Tissier Shihan 

    Google Translation: EN, FR

    Η παρακάτω συνέντευξη δημοσιεύτηκε την 23.05.2013 στην ιστοσελίδα polemikes-tehnes.gr. Οι ερωτήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου του Christian Tissier Shihan (7th Dan Aikikai) στην Αθήνα (11-12.05.2013).

    Για μένα, η πνευματικότητα εδράζεται στην εκπαιδευτική μεθοδολογία του αϊκίντο και στο πώς αυτό μπορεί να με κάνει να λειτουργώ καλύτερα στην κοινωνία στην οποία ζω.

    2013423151847179

    Κ. Τισσιέ θα ήθελα να ξεκινήσουμε από το ποιος ήταν ο πρώτος σας δάσκαλος στο αϊκίντο και τι ήταν αυτό που σας προσέλκυσε στη διδασκαλία του
    Ο πρώτος μου δάσκαλος ήταν ο Νακαζόνο Μουτσούρο, ένας από τους πρώτους Iάπωνες που ήρθαν στη Γαλλία – αν δεν κάνω λάθος, το 1972 γιατί ξεκίνησα να κάνω μάθημα όταν ήμουν έντεκα ετών. Αυτό που με γοήτευε, πέρα από την τεχνική του ήταν η συνολικότερή του παρουσία: ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος, ωραίος στην εμφάνιση και πολύ έξυπνος και έμεινα μαζί του μέχρι που πήγα στην Ιαπωνία.

    Τι ήταν αυτό που σας έκανε να πάτε στην Ιαπωνία;
    Πριν πάω στο πανεπιστήμιο ήθελα να ταξιδέψω…

    Και η Ιαπωνία είναι επίσης ένα εξωτικό μέρος…
    Σίγουρα! Εκείνα τα χρόνια, και παρότι τα ταξίδια δεν ήταν τόσο εύκολα όσο είναι σήμερα, πολλοί ταξίδευαν στην Ασία – στην Ινδία ή το Κατμαντού – και καθώς εμένα δε με ενδιέφεραν αυτού του είδους οι προορισμοί και οι αναζητήσεις αποφάσισα να πάω στην Ιαπωνία και να μελετήσω αϊκίντο για μερικούς μήνες.

    Εκεί ταξιδέψατε και σε άλλα μέρη και ασκηθήκατε σε διάφορα ντότζο ή μείνατε βασικά στο Τόκιο και στο Αϊκικάι Χόνμπου;
    Στην αρχή περιορίστηκα στο Αϊκικάι καθώς δεν είχα καθόλου λεφτά για να ταξιδέψω. Αργότερα, όταν αποφάσισα ότι θα μείνω παραπάνω στην Ιαπωνία και βρήκα δουλειά, βεβαίως ταξίδεψα σε διάφορα μέρη, όπως για παράδειγμα στο Σίνγκου, εκεί που ήταν ο δάσκαλος Χικιτσούτσι, όμως τα ταξίδια δεν ήταν για το αϊκίντο. Στην πραγματικότητα, το κύριο μέρος για να ασκηθεί κανείς στο αϊκίντο ήταν το Αϊκικάι.

    Μια και αναφέρατε τον Χικιτσούτσι, πώς βλέπετε τη δική του, διαφορετική προσέγγιση στο αϊκίντο;
    Ξέρετε, αν και πηγαίναμε συχνά να επισκεφθούμε το δάσκαλο Χικιτσούτσι τις γιορτές ή όποτε είχαμε μερικές μέρες ελεύθερες, στην πραγματικότητα δε μας προσέλκυε σ’ αυτόν η τεχνική του προσέγγιση. Για μας ήταν ένας άνθρωπος που είχε έρθει πολύ σε επαφή με τον Ο-Σενσέι (σημ. το Μοριχέι Ουεσίμπα, ιδρυτή του αϊκίντο) και μια επίσκεψη σ’ εκείνη την περιοχή ήταν μια ευκαιρία να δούμε από κοντά τα μέρη που έζησε ο Ο-Σενσέι∙ ήταν δηλαδή κάτι πιο πολύ «εξωτικό» παρά τεχνικό. Το κέντρο για το αϊκίντο, για την άσκηση, ήταν το Χόνμπου Ντότζο.

    Ξέρουμε ότι είχατε επαφές με πολλούς υψηλόβαθμους δασκάλους του αϊκίντο στην Ιαπωνία και ότι είχατε μια ειδική σχέση με το δάσκαλο Γιαμαγκούτσι, δεν είναι έτσι;
    Ναι, υπήρχε μια πιο στενή σχέση με το δάσκαλο Γιαμαγκούτσι γιατί με είχε συστήσει σ’ αυτόν ο δάσκαλος Νακαζόνο ο οποίος ήταν φίλος του∙ η σχέση μας ήταν κάπως σχέση πατέρα και γιού: με έπαιρνε μαζί του παντού και με βοήθησε πολύ με την τεχνική μου καθώς η δική του (όπως και το πνεύμα του) ήταν φανταστική. Παρόλα αυτά, επειδή έκανα προπόνηση κάθε μέρα, είχα ασκηθεί με όλους τους δασκάλους του Χόνμπου και παρακολουθούσα πάντοτε τα μαθήματα του Ντόσου, του Κισσομάρου Ουεσίμπα και του δασκάλου Οζάουα. Φυσικά υπήρχαν και άλλοι νεώτεροι δάσκαλοι – ο Ματσούντα, ο Ισιχάσι ή ο Σαοτόμε, άνθρωποι που τότε ήταν έξι νταν και από τους οποίους έμαθα πολλά- όμως η προπόνηση με δασκάλους των οκτώ και των εννέα νταν όπως ο Οζάουα ή ο Γιαμαγκούτσι ήταν διαφορετική.

    Πώς ήταν η προπόνηση τότε; Ήταν πιο σκληρή από ό,τι είναι σήμερα;
    Έχω την εντύπωση (αν και δεν το ξέρω από πρώτο χέρι καθώς δεν πάω τόσο συχνά πια) ότι η άσκηση στο Χόνμπου Ντότζο σήμερα είναι διαφορετική. Ο Ντόσου θέλει να προβάλλει μια καλή εικόνα για το αϊκίντο, μια εικόνα που δε δίνει την αίσθηση ότι αυτό που γίνεται είναι «βίαιο». Βεβαίως είναι μια πολύ καλή προπόνηση, πολύ τεχνική κ.λπ. όμως παλιότερα ήταν διαφορετική – δε λέω ότι τότε τα πράγματα ήταν άσχημα, όμως επειδή ο Ο-Σενσέι είχε πεθάνει μόλις πριν από λίγο καιρό, ίσως οι άνθρωποι ασκούνταν πιο έντονα. Πιθανώς έτσι είχαν την αίσθηση ότι προστατεύουν καλύτερα τη διδασκαλία του…

    Γιατί άραγε δε βλέπουμε σήμερα τόσο πολλούς μεγάλους δασκάλους όπως ήταν οι πρώτες γενιές που ακολούθησαν τον Ο-Σενσέι;
    Γιατί πλέον υπάρχουν πάρα πολλοί δάσκαλοι αϊκίντο! Πρόσφατα ας πούμε, πήραν το όγδοο νταν οι δάσκαλοι Γιασούνο και Σιμπάτα, και οι δύο πολύ καλοί φίλοι και άνθρωποι με τους οποίους ασκήθηκα πολύ εκείνον τον καιρό στο Χόνμπου Ντότζο – βρίσκει κανείς πια υψηλόβαθμους δασκάλους αϊκίντο σε όλον τον κόσμο και οι δάσκαλοι αυτοί είναι πραγματικά καλοί. Για παράδειγμα, έχω μαθητές στη Γαλλία (και εννοώ Γάλλους) που είναι τέταρτα και πέμπτα και έκτα και έβδομα νταν και όταν οι άνθρωποι αυτοί πάνε στην Ιαπωνία, βλέπουν δασκάλους που είναι στο ίδιο επίπεδο. Εκείνα τα χρόνια, όταν ένας ξένος πήγαινε στην Ιαπωνία δεν μπορούσε καν να διανοηθεί ότι θα έφτανε το τέταρτο νταν οπότε κάθε έκτο νταν του φαινόταν περίπου σαν θεός – η οπτική μας γωνία πια είναι διαφορετική.
    Υπάρχει και κάτι ακόμα, ωστόσο: εκείνα τα χρόνια, μετά τον πόλεμο, οι άνθρωποι που άρχιζαν να ασχολούνται με τις πολεμικές τέχνες – άνθρωποι όπως ο Οζάουα, ο Γιαμαγκούτσι, ο Τάντα ή ο Ταμούρα – ήταν διαφορετικοί, ήταν άνθρωποι με πολύ ισχυρό χαρακτήρα και προσωπικότητα. Και δε θα μπορούσαν να μην είναι αφού υπήρχε φτώχεια, οι πολεμικές τέχνες ήταν απαγορευμένες για κάποιο διάστημα και μόνο οι άνθρωποι που ήθελαν πραγματικά να ασχοληθούν, ασχολιόνταν.

    Επιστρέφοντας στο ίδιο το αϊκίντο, σε ποιες αρχές πιστεύετε ότι πρέπει να εστιάσει την προσοχή του ειδικά ένας αρχάριος; Στο πνεύμα; Στις τεχνικές;
    Πιστεύω ότι οι αρχάριοι θα πρέπει να εστιάζουν την προσοχή τους σε δύο πράγματα: στην τεχνική και στην εθιμοτυπία – στο πώς συμπεριφέρεται κανείς μέσα στο ντότζο και στο πώς επικοινωνεί με τους άλλους. Αν αρχίσουμε να μιλάμε για «πνεύμα», νομίζω ότι χάνεται η πεμπτουσία του αϊκίντο η οποία είναι η τεχνική. Μέσω της τεχνικής μπορεί κανείς να μελετήσει τη φιλοσοφία μόνος του∙ όποτε βλέπουμε δασκάλους που μιλούν συνέχεια περί φιλοσοφίας, συνήθως αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν τεχνική.

    Μια και αναφέρατε την τεχνική, πρόσεξα ότι στο σεμινάριό σας, επιμένετε πολύ σ’ αυτή – το κάνετε επειδή πιστεύετε ότι τίθεται επίσης και θέμα αποτελεσματικότητας;
    Βασικά επιμένω στις βασικές τεχνικές επειδή έτσι μπορεί κανείς να χαλαρώσει το σώμα του και να βρει την πραγματική δύναμη του «χάρα» του (σημ. «χάρα» στα ιαπωνικά σημαίνει «υπογάστριο», η περιοχή που σύμφωνα με την ασιατική αντίληψη είναι το κέντρο της δύναμης του ανθρώπου-συμπίπτει με το κέντρο βάρος του σώματος)∙ξέρετε, το αϊκίντο είναι μια τέχνη και αν κανείς δεν μελετάει την τέχνη του, αν δεν έχει ακρίβεια και τεχνική όπως π.χ. ένας πιανίστας δεν μπορεί να είναι καλλιτέχνης. Από εκεί και πέρα, και σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα, βεβαίως αν μελετάς πολύ, αποκτάς καλύτερη φυσική κατάσταση και το σώμα σου δυναμώνει. Μιλώντας προσωπικά όμως, είμαι πια 62 ετών και παρότι ασκούμαι ακόμα, δεν ασκούμαι για να γίνω πιο δυνατός από κάποιον άλλον! Το κάνω για την υγεία μου, για να επικοινωνώ με τους άλλους κ.λπ. Ξέρω αρκετά καλά τι μπορεί να κάνει το αϊκίντο στην καθημερινή ζωή, ακόμα και στο πλαίσιο μιας σύγκρουσης και ξέρω πώς να προβλέψω κάτι που θα γίνει αλλά δεν πιστεύω ότι είμαι δυνατότερος από κάποιον άλλον.

    Σε πιο στάδιο πιστεύετε ότι μπορεί ένας αϊκιντόκα να αρχίσει να διαμορφώνει το προσωπικό του στιλ;
    Νομίζω ότι γύρω στο τέταρτο-πέμπτο νταν, όταν έχει κανείς μάθει καλά τη βασική ύλη (ίκιο, νίκιο, σάνκιο κ.λπ.) μπορεί να αρχίσει να πειραματίζεται με την τεχνική του και με το πώς την εκτελεί και έτσι είναι που βελτιώνεται το αϊκίντο. Αν όμως κανείς δοκιμάσει να πάει κατευθείαν σε κάτι πιο προσωπικό, νομίζω ότι ακολουθεί λάθος δρόμο.

    Ξέρουμε ότι ο Ο-Σενσέι ήταν επίσης ένας πολύ πνευματικός άνθρωπος. Πιστεύετε ότι ένας αϊκιντόκα θα πρέπει να μελετήσει και αυτή την πλευρά του αϊκίντο αφού έχει ολοκληρώσει τη μελέτη της τεχνικής;
    Όλοι όσοι έρχονται στο αϊκίντο ξέρουν ότι θα βρουν κάτι που συνδυάζει μια σωματική άσκηση με ένα είδος πνευματικότητας – και πράγματι, ακόμα και στην Ιαπωνία υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μελετούν αϊκίντο σαν να είναι ένα είδος σιντοϊστικής τελετής, άσχετα αν το Χόνμπου Ντότζο προσπαθεί να κρατήσει μια πολύ σαφή απόσταση από αυτή την προσέγγιση ώστε να μπορεί το αϊκίντο να απευθύνεται στους πάντες και όχι μόνο στους ιάπωνες.
    Σίγουρα ο Ο-Σενσέι άρχισε να δίνει μεγαλύτερη βάση σ’ αυτά τα πράγματα, ειδικά από όταν γνώρισε το δάσκαλο Ντεγκούτσι όμως ίσως αυτό να ήταν ο δικός του τρόπος να εκφράσει την πνευματικότητά του∙ για μένα, η πνευματικότητα εδράζεται στην εκπαιδευτική μεθοδολογία του αϊκίντο και στο πώς αυτό μπορεί να με κάνει να λειτουργώ καλύτερα στην κοινωνία στην οποία ζω. Με δεδομένο δε ότι όταν ο Ο-Σενσέι μιλούσε γι’ αυτά τα πράγματα, οι μαθητές του δεν τον καταλάβαιναν (γέλια), πιστεύω ότι αυτή η υπερβολική έμφαση στην πνευματικότητα ήρθε πιο μετά και προκειμένου να κάνει το αϊκίντο κάτι παραπάνω από μια σωματική άσκηση, όχι για να την υποκαταστήσει!

    Από όλο αυτό το ταξίδι σας στο αϊκίντο υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ιστορία που θυμάστε και που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;
    (Γέλια) Πολλές! Όμως θα αρκεστώ σε μια! Ήταν το 1980 ή 1981, όταν έγινε το πρώτο συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αϊκίντο στο Παρίσι. Βεβαίως όλοι οι Ιάπωνες δάσκαλοι της Ευρώπης ήταν εκεί και είχαν έρθει και πολλοί δάσκαλοι από την Ιαπωνία, μεταξύ των οποίων και ο τότε Ντόσου, Κισσομάρου Ουεσίμπα. Επειδή οι ούκε στην επίδειξη του ήμασταν ο γιος του, ο γιος του δασκάλου Οζάουα κι εγώ, ήμασταν μαζί του στα αποδυτήρια και τον είδα όταν άλλαζε: επειδή ήταν άρρωστος εκείνον τον καιρό – μάλιστα μόλις είχε κάνει μια εγχείριση- ήταν μόλις 42 κιλά και θυμάμαι ότι αναρωτήθηκα αν ήταν ο ίδιος άνθρωπος με τον οποίο έκανα προπόνηση τότε, στο Χόνμπου. Όταν όμως βγήκε πάνω στο τατάμι, όλα ήταν απολύτως τα ίδια: η ακρίβεια, η κίνηση, ο τρόπος – σαν να μην είχε κανένα πρόβλημα. Αυτό μου έκανε τρομερή εντύπωση!

    Μια κουβέντα για την Ελλάδα – είναι η τέταρτη φορά που έρχεστε στη χώρα μας. Πώς βλέπετε τα πράγματα;
    Υπάρχει καλή πρόοδος – βλέπω μερικούς πολύ καλούς ασκούμενους (κάποιοι μάλιστα είχαν έρθει προ ημερών και σε ένα σεμινάριό μου στο Παρίσι) και νομίζω ότι ο Βασίλης ο Νυκτερής κάνει πολύ καλή δουλειά, όχι μόνο με τη δική του ομάδα αλλά και με συνεργασίες με άλλες ομάδες. Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος είδα στο σεμινάριο ανθρώπους που προέρχονται από άλλες ομάδες και που ήταν πολύ καλοί, οπότε νομίζω ότι το αϊκίντο στη χώρα σας πηγαίνει καλά.

    Θα θέλατε να δώσετε κάποια τελευταία συμβουλή στους μαθητές ή στους δασκάλους;
    Λέω πάντα το ίδιο πράγμα: διατηρήστε τον ενθουσιασμό σας! Και αυτό δεν είναι πάντοτε εύκολο καθώς μερικές φορές ακόμα και αν κανείς κάνει αϊκίντο για δέκα ή είκοσι χρόνια και είναι επαγγελματίας δάσκαλος μπορεί να φτάσει σε ένα σημείο που να αισθανθεί ότι δεν ξέρει να κάνει π.χ. ένα καλό ίκιο. Όμως εκείνες τις στιγμές είναι που θα πρέπει να ξαναβρεί τον ενθουσιασμό του γιατί το αϊκίντο είναι ευχαρίστηση. Όσο γι’ αυτούς που δεν κάνουν αϊκίντο, θα τους έλεγα να πάνε σε διάφορες σχολές και να δουν ποιας ο αέρας και η ατμόσφαιρα τους ταιριάζει περισσότερο.

    Σας ευχαριστώ πολύ
    Εγώ σας ευχαριστώ και ελπίζω όταν έρθω ξανά στην Ελλάδα να μιλήσουμε πάλι. Πρέπει να λέμε πράγματα για το αϊκίντο καθώς πρόκειται για μια υπέροχη τέχνη και ακόμα και αυτοί που δεν ασκούνται έχουν να κερδίσουν κάτι διαβάζοντας γι’ αυτή!

     
  • Thanasis Tsapanoglou 10:44 pm on 14/05/2013 Permalink | Reply
    Tags: Dan   

    Yudansha Ranking 

    Yudansha ranking is given for many reasons, not just technical ability. Just because a person receives a certain yudansha rank does not mean that he or she has attained that ability at that moment. It means that I feel the person is on the threshold and will grow into that rank with the pressures of added responsibility.

    Of course, receiving a promotion to any yudansha rank presupposes a certain technical proficiency. But this alone is not enough. My eyes see differently when I watch a student practice. I see that student’s personality as well as his or her growth. I often know what kind of special difficulties the student has had to overcome. I have a good idea how much that person has done for his or her group, how much responsibility has been shouldered and how much he or she has done to help others. I know that person’s social and spiritual growth and leadership abilities.

    I’ve been asked many times how a student should train and with what goals in mind for each yudansha level. Most of this cannot be put into words and must come from the individual student’s heart as he or she grows in understanding; but I can give you a little guidance.

    To train for shodan (1st Dan)
    You are training to become a beginner, no longer just a guest in the dojo, but a student with very real responsibilities. One must study the basic technical form and basic physical principle until the correct movement is automatic and feels natural.

    To train for nidan (2nd Dan)
    The power of movement must be emphasized and developed. The functional reality of technique must be explored and an understanding developed of what really works and why.

    To train for sandan (3rd Dan)
    The student must develop an understanding of aiki principle and begin to break out of technique.

    To train for yondan (4th Dan)
    The student must discover the philosophy of aiki principle and how it relates to technique. The technical form must be deeply refined according to this understanding and the student must seriously begin to develop the art of training others. Personal training is not enough. The student must understand social responsibility.

    To train for godan (5th Dan)
    One must make aiki principle a direct part of his or her life, developing an awesome spirit, leadership qualities and the spiritual and social application of aiki principle. A complete spontaneity of technique must develop which is no longer technique but the principle which underlies technique. There must be, at this point, a complete dedication to the art and a great social and spiritual growth. A growth which produces not a narrow local concern for one dojo or one area, but an active concern for all students and all people of the world. Throughout all these years of training, your physical, mental, social and spiritual understanding and power must steadily progress. The spontaneous application of aiki must progress. If you stop training on any one of these levels, your Aikido will no longer grow.

    Just putting in your time has no meaning. The quality and intensity of your training, the discoveries you make each day, these things have meaning. You must train hard and discover the answer for yourself.

    by Mitsugi Saotome Shihan, ca. 1986 for an ASU newsletter

    Source: aikidofaq.com

     
  • Thanasis Tsapanoglou 11:02 am on 17/01/2013 Permalink
    Tags: ,   

    Aikido seminar with Christian Tissier Shihan in France (Stage d' été 2013) 

    Instructor: Christian Tissier Shihan, 7th Dan Aikikai
    Date: 28/7/2013 – 2/8/2013 (1st period), 4/8/2013 – 9/8/2013 (2nd period)
    Location: Municipal gymnasium of Roquebrune-sur-Argens
    Address: Boulevard J.F Kennedy, Roquebrune-sur-Argens, France

     
  • Thanasis Tsapanoglou 11:27 am on 16/01/2013 Permalink
    Tags: Gonzalez, ,   

    Aikido seminar with P. Guillemin & B. Gonzalez in France (Stage d’ été 2013) 

    Instructors: Pascal Guillemin (5th Dan Aikikai), Bruno Gonzalez (5th Dan Aikikai)
    Date: 4/7/2013 – 7/7/2013
    Location: Circle Tissier
    Address: 108 Rue de Fontenay, 94300, Vincennes, France

    Video from Stage d’ été 2012:

    Update 5/7/2013: The end time of the seminar has been changed from 16:30 to 16:00 (click here to see the updated poster).
     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel